Diagnose: Selectief mutisme – een introductie

Vandaag en de komende dagen kun je lezen over selectief mutisme. Maar wat is dat nu eigenlijk?

Selectief mutisme is een zeldzame en complexe angststoornis. Zo’n 8 op de 10.000 kinderen van 7 jaar hebben selectief mutisme. Kinderen met selectief mutisme spreken alleen in een voor hem of haar bekende omgeving tegen gezinsleden of andere naasten. Spreken tegen anderen ontbreekt compleet. Kinderen met selectief mutisme begrijpen gesproken taal wel en ze kunnen ook normaal spreken in een omgeving of situatie waar ze zich veilig en ontspannen kunnen voelen. Het is op zich niet vreemd natuurlijk dat een kind in een nieuwe situatie een bepaalde tijd niet spreekt tegen onbekenden, maar meestal komt er na die tijd van gewenning vanzelf een normale verbale communicatie op gang. Bij kinderen met selectief mutisme is dit niet het geval.

Er wordt vaak verondersteld dat een kind met selectief mutisme niet wíl spreken en dit weigert uit koppigheid, of misschien zelfs wel gewoon geen zin heeft om te spreken. Kinderen met selectief mutisme kunnen wel spreken dus, maar zijn te angstig om dit te kunnen doen in bepaalde situaties. Vaak wordt de opmerking dan ook gemaakt dat een kind wel zal spreken wanneer hij of zij dat wil. Het is beter om te stellen dat deze kinderen niet spreken ondanks dat zij dit wel kunnen én willen. Kinderen met selectief mutisme spreken niet omdat de spanning dit veroorzaakt. De spanning is dan namelijk te groot. Het kan ook zijn dat de spanning die in het verleden te groot werd dit veroorzaakt heeft.

Deze gewaarwording van zich oncomfortabel voelen wanneer geprobeerd wordt te spreken is fundamenteel aan het ontwikkelen van selectief mutisme. Na verloop van tijd leren deze kinderen dat deze gevoelens van angst ontweken kunnen worden door stil te zijn, of nog beter, door gewoon niet meer te proberen te spreken. Maar dit lost natuurlijk niet echt iets op.

Zoals eerder aangegeven is selectief mutisme een zeldzame stoornis. Tot voor kort werd het dan ook meer als iets vreemds beschouwd dan als iets dat gekoppeld was aan de vaker voorkomende psychiatrische stoornissen van de kinderleeftijd, adolescentie en volwassenheid. Wanneer de stoornis ernstige vormen aanneemt kan het gepaard gaan met een buitensporig slechte sociale aanpassing (dit stellen Kolvin en Fundudis in 1981) en met het risico van levenslang sociaal disfunctioneren.

De komende dagen zullen er meerdere artikelen online komen te staan waarin meer te lezen valt over de angststoornis selectief mutisme. Meer weten? Kijk de komende dagen dan nog eens op JufLinn.nl!
Bron: selectiefmutisme.nl

Was dit artikel nuttig? ‘Like’ het onderaan de pagina of op Facebook!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s