Hoe maak ik het overlijden van ouders/klasgenootjes bespreekbaar?

Aan het begin van deze zomervakantie is heel de wereld opgeschrikt door het verschrikkelijke nieuws over de vliegtuigcrash boven Oekraïne. Hierbij waren ook tientallen kinderen betrokken die door dit ongeval de dood vonden. Veel scholen zullen hier waarschijnlijk na de vakantie nog aandacht aan besteden, met name de scholen waar deze kinderen op school zaten. Maar hoe leg je zoiets verschrikkelijks uit aan de kinderen in de klas?

Om over de dood te praten met kinderen, kun je in hoofdlijnen denken aan twee situaties. Allereerst kan het gaan om iemand die dichtbij het kind staat (opa, oma, ouders, broer/zus, vriend(innet)je) en is overleden, maar het kan ook betrekking hebben op een kind dat zelf ongeneeslijk ziek is en zal komen te overlijden als gevolg daarvan. In dit geval gaat het dus om het eerste voorbeeld. Het kan bijzonder lastig zijn, zeker in deze situatie, om over de dood te praten met kinderen. Maar het is erg belangrijk om eerlijk te zijn en het onderwerp bespreekbaar te maken.

Het is daarnaast ook belangrijk om de ‘dood’ niet weg te stoppen voor de kinderen en de kinderen te laten rouwen voor zolang zij nodig hebben. De eerste reactie bij vele mensen is om de kinderen zoveel mogelijk te ontzien bij een overlijden, omdat men denkt dat kinderen het toch niet zullen begrijpen en het kind er daarom maar zo min mogelijk mee geconfronteerd moet worden. Echter kan dat juist alleen maar zorgen voor meer vragen en angsten bij een kind. Confronteer het kind juist wel met wat er gebeurd is. Kinderen pikken veel op uit hun omgeving en ze voelen het aan wanneer er iets veranderd is. Daarnaast merken zij het wanneer de personen in hun omgeving verdrietig zijn. De kinderen erbij betrekken is dan juist goed. Laat de kinderen vertellen over wat zij graag kwijt willen, laat hen hun hart luchten.

Het is heel goed om te praten over het onderwerp en zoveel mogelijk eerlijk te vertellen wat de ‘dood’ inhoudt. Kinderen rouwen ook na het verlies van een dierbare, maar hoe een kind omgaat met rouw verschilt sterk per leeftijd en per persoonlijkheid. Vanaf een jaar of zeven beseffen kinderen over het algemeen redelijk wat  ‘dood’ is. Het ene kind in rouw zal misschien heel boos reageren en om extra aandacht vragen, terwijl een ander juist helemaal in zichzelf kruipt en niet zelf meer over het onderwerp begint. Als ouder is het daarom goed om erover te blijven praten over de overledene, maar ook in de klas kan dit dus. Geef kinderen de ruimte om verdrietig en boos te zijn. Laat merken aan het kind dat de reacties horen bij het overlijden van de dierbare.

Wellicht heb je geen enkel kind in de klas dat een connectie heeft met de slachtoffers van de vliegramp en is het helemaal niet nodig om hier heel diep op in te gaan. Maar het toch even kort benoemen dat de kinderen er altijd even over mogen komen praten kan natuurlijk altijd!

Was dit artikel nuttig? ‘Like’ het onderaan de pagina of op Facebook!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s