Recensie: Anke de Vries – Blauwe Plekken

Het boek ‘Blauwe plekken’ is een kinderboek uit 1992, geschreven door Anke de Vries. Het thema van het boek is kindermishandeling. Het boek heeft de Prijs van de Nederlandse Kinderjury gekregen in maar liefst twee leeftijdscategorieën.

Het verhaal gaat over Judith. Judith woont samen met haar moeder en broertje Dennis in Den Haag. Haar ouders zijn gescheiden en haar moeder moet in haar eentje de twee kinderen opvoeden. Dennis is de lieveling, maar als Judith iets verkeerd doet, wordt ze door haar moeder geslagen. Haar moeder verliest haar zelfbeheersing en slaat en schopt Judith bont en blauw. Ze heeft echter wel meteen spijt en verwent Judith daarna. Judith draagt daarom vaak coltruien, om de blauwe plekken te verbergen. Ze doet daarom ook niet mee met gym. Soms slaat haar moeder haar in het gezicht, en dan wordt Judith thuis gehouden.

Op een dag komt Michiel bij Judith in de klas en al snel worden ze vrienden. Michiel heeft zelf ook het een en ander te stellen gehad met zijn vader. Hij was met zijn vader naar de Verenigde Staten verhuisd, waar deze geen enkel begrip had voor het feit dat Michiel dyslectisch was. Eigenlijk behandelde hij Michiel als een volwassene, ook al was hij nog zo klein. Michiel was weggelopen en door een vrouw werd hij gevonden en teruggebracht. Uiteindelijk kwam hij bij zijn oom en tante in Nederland wonen. Hij mag Judith heel erg, omdat ze hem doet denken aan zijn speelvriendje in Amerika. Intussen krijgt Judiths moeder een nieuwe vriend, genaamd Nico. Hij steelt echter van haar. Judith wordt door haar moeder beschuldigd van diefstal, ook al heeft Judith Nico zelf zien stelen. Haar eigen moeder gelooft haar  niet en geeft haar er opnieuw van langs.

Judith gaat iedere middag bij Michiel eten. Daar, bij zijn tante Elly, ontdekt ze hoe een gezinsleven ook kan zijn. Als de blauwe plekken worden ontdekt, vertelt Judith dat ze regelmatig door een stel jongens uit de buurt wordt opgewacht en in elkaar geslagen wordt. Als Michiel met Judith meegaat naar huis, omdat hij haar wil beschermen tegen die ‘rotjongens’, en ook op bezoek komt als ze weer eens zogenaamd ziek is, verbiedt Judiths moeder haar om nog met Michiel om te gaan. Ze geeft Judith zo’n genadeloos pak slaag dat ze daar een hersenschudding door oploopt.

Wanneer haar tante Lies langskomt, ontdekt Judith de reden waarom ze geslagen wordt door haar moeder. Haar moeder is zelf als kind ook mishandeld door haar eigen moeder, Judiths oma. Naast Lies had Judiths moeder ook nog een broertje, genaamd Dicky. Dicky was, net als Dennis, de lieveling. Op een dag, als Judiths moeder op Dicky moest passen, zakte Dicky door het ijs tijdens het schaatsen, en overlijdt hij. Judiths oma is hierna haar dochter gaan negeren, en ze werd min of meer het huis uit gekeken. Judith leek al vanaf het begin sprekend op Dicky, waardoor haar moeder elke dag aan deze pijnlijke herinnering moet denken. Ze kon haar eigen trauma niet verwerken en slaat er daarom bij het minste of geringste bij Judith op los. De schoolmeester maakt zicht zorgen over Judiths veelvuldige afwezigheid en probeert contact op te nemen met haar moeder voor een gesprek. Die ontwijkt de afspraken keer op keer en verhuist uiteindelijk met Judith en Dennis naar een andere stad. Michiel gaat bij haar oude huis langs en hoort van de buurvrouw dat Judith geslagen werd door haar moeder. Zij en haar man durfden er niets van te zeggen. Later hoort Michiel dat het gezin nu in Leiden woont. Met de meester zoekt Michiel uit waar Judith op school zit en gaat hij Judith opzoeken in Leiden.

Michiel neemt Judith mee de stad in en geeft haar een knuffelbeer die hij uit de Verenigde Staten had meegenomen. Hij waarschuwt har dat dit zo niet kan doorgaan en dat haar moeder haar op een slechte dag misschien wel dood zal slaan. Bij thuiskomst wordt Judith direct onthaald op een pak slaag van haar moeder, omdat ze vergeten was de boodschappen te doen. Haar moeder beweert dat Judith de beer van het boodschappengeld heeft gekocht en snijdt de beer kapot met een broodmes. Vervolgens bedreigt ze Judith en drukt haar hard tegen het aanrecht aan. Wanneer Judiths moeder weg is, pakt ze haar spullen en vertrekt met de trein naar Michiel..

Een mooi, maar heftig verhaal over een onderwerp dat helaas veel te veel voorkomt. Het boek is geschikt bevonden voor kinderen vanaf 13 jaar. Echter heb ik het vroeger zelf op de basisschool gelezen toen ik in groep 6 zat. Het ligt er natuurlijk aan in hoeverre de kinderen uit de klas zich al ontwikkeld hebben, maar het boek kan dus ook op de basisschool gelezen worden. Een indrukwekkend verhaal dat de kinderen zich ook nog lang zullen heugen en alert maken op de tekenen van kindermishandeling.

Was dit artikel nuttig? ‘Like’ het onderaan de pagina!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s